27/2/13

Τα 100 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών





Ακολουθεί κατάλογος των εκατό (100) καλύτερων βιβλίων, όπως αυτά προτάθηκαν από εκατό (100) συγγραφείς πενήντα τεσσάρων (54) χωρών.

Ο συγκεκριμένος κατάλογος συντάχθηκε το 2002 από τη Νορβηγική Λέσχη του Βιβλίου.

Γίνεται προσπάθεια να απεικονισθεί η παγκόσμια λογοτεχνία με βιβλία από όλες τις χώρες, πολιτισμούς και χρονικές περιόδους.

Ένδεκα (11) από τα βιβλία αυτά έχουν γραφεί από γυναίκες και τεσσάρων οι συγγραφείς είναι άγνωστοι.

Καθένας από τους συγγραφείς υπέβαλε το δικό του κατάλογο, αποτελούμενο από δέκα (10) βιβλία.

Δεν υπάρχει καμιά κατηγοριοποίηση και, προ παντός, αξιολόγηση στην παρουσίαση των εκατό (100) βιβλίων, τα οποία επελέγησαν με την διαδικασία αυτή.

Οι οργανωτές διακήρυξαν ότι «όλα είναι στην ίδια σειρά», με την εξαίρεση του «Δον Κιχώτη» που του απονεμήθηκε η διάκριση του «καλύτερου λογοτεχνικού έργου που γράφηκε ποτέ».

Ο παρών κατάλογος καταρτίστηκε βάσει της χρονολογίας συγγραφής των έργων, με μιαν ελαστικότητα, προκειμένου να μη απομακρυνθούν απ’ αλλήλων έργα του ιδίου συγγραφέα (βλ. π.χ. Φλομπέρ και Ντίκενς, Τολστόι και Ντοστογιέφσκι).


Χρονολογία / Συγγραφέας / Τίτλος έργου / Γλώσσα

18ος - 17ος αι. π.Χ. / Άγνωστος / Έπος του Γκιλγκαμές / Ακκαδική
850 - 750 π.Χ. / Όμηρος / Ιλιάς / Αρχαία Ελληνική
8ος αι. π.Χ. / Όμηρος / Οδύσσεια / Αρχαία Ελληνική
6ος - 4ος αι. π.Χ. / Άγνωστος / Το βιβλίο του Ιώβ / Εβραϊκή
431 π.Χ. / Ευριπίδης / Μήδεια / Αρχαία Ελληνική
430 π.Χ. / Σοφοκλής / Οιδίπους Τύραννος / Αρχαία Ελληνική
4ος αι. π.Χ.- 4ος αι. μ.Χ. / Βυάσα / Μαχαβαράτα / Σανσκριτική
3ος αι. π.Χ.- 3ος αι. μ.Χ. / Βαλμίκι / Ραμαγιάνα / Σανσκριτική
1ος αι. π.Χ.- 4ος αι. μ.Χ. / Καλιντάσα / Σακούνταλα / Σανσκριτική
29 - 19 π.Χ. / Vergilius (Βιργίλιος) / Aeneis (Αινειάς) / Λατινική



1ος αι. μ.Χ. / Ovidius (Οβίδιος) / Metamorphoses (Μεταμορφώσεις) / Λατινική
700 - 1500 / ‘Αγνωστος / Χίλιες και μία νύχτες / Αραβική
11ος αι. / Μουρασάκι Σικίμπου / Η ιστορία του Γκέντζι / Ιαπωνική
13ος αι. / Άγνωστος / Njál’s Saga (Η ιστορία του Νγιαλ) / Αρχαία Σκανδιναβική
1257 / Σααντί / Μποστάν (Ο Φρουτόκηπος) / Περσική
1258 - 73 / Ρουμί / Μασναβί / Περσική
1265 - 1321 / Dante Alighieri (Δάντης) / Divina Commedia (Θεία κωμωδία) / Ιταλική
1349 - 53 / Giovanni Boccaccio (Βοκάκιος) / Decamerone (Το Δεκαήμερο) / Ιταλική
14ος αι. / Geoffrey Chaucer (Τζέφρι Τσόσερ) / The Canterbury Tales (Οι ιστορίες του Καντέρμπουρι) / Αγγλική
1532 - 34 / François Rabelais (Ραμπελαί) / Pantagruel (Πανταγκρυέλ) και Gargantua (Γαργαντούας) / Γαλλική



1595 / Michel de Montaigne (Μισέλ ντε Μονταίν) / Essays (Δοκίμια) / Γαλλική
1603 / William Shakespeare (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ) / Hamlet (Άμλετ) / Αγγλική
1608 / William Shakespeare (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ) / King Lear (Ο βασιλιάς Ληρ) / Αγγλική
1609 / William Shakespeare (Ουίλλιαμ Σαίξπηρ) / Othello (Οθέλος) / Αγγλική
1605 & 1615 / Miguel de Cervantes (Μιγκέλ ντε Θερβάντες) / Don Quijote (Δον Κιχώτης) / Ισπανική
1726 / Jonathan Swift (Τζόναθαν Σουϊφτ) / Gulliver’s Travels (Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ) / Αγγλική
1760 / Laurence Sterne (Λώρενς Στερν) / Tristram Shandy (Τρίστραμ Σάντυ) / Αγγλική
1796 / Denis Diderot (Ντενί Ντιντερό) / Jacques le fataliste (Ζακ ο μοιρολάτρης και ο αφέντης του) / Γαλλική
1808 & 1832 / Johann Wolfgang von Goethe (Γκαίτε) / Faust (Φάουστ) / Γερμανική
1813 / Jane Austen (Τζέιν Ώστεν) / Pride and Prejudice (Περηφάνια και Προκατάληψη) / Αγγλική



1818 / Giacomo Leopardi (Τζιάκομο Λεοπάρντι) / Canti (ποιήματα) / Ιταλική
1830 / Stendhal (Σταντάλ) / Le Rouge et le Noir (Το κόκκινο και το μαύρο) / Γαλλική
1833 - 1850 / Edgar Allan Poe (Έντγκαρ Άλλαν Πόε) / διηγήματα / Αγγλική (ΗΠΑ)
1835 / Honoré de Balzac (Ονορέ ντε Μπαλζάκ) / Le Père Goriot (Ο Μπάρμπα - Γκοριό) / Γαλλική
1835 - 37 / Hans Christian Andersen (Χανς Κρίστιαν Άντερσεν) / Eventyr (Παραμύθια) / Δανική
1842 / Νικολάι Γκόγκολ / Νεκρές ψυχές / Ρωσική
1847 / Emily Brontë (Έμιλι Μπροντέ) / Wuthering Heights (Ανεμοδαρμένα Ύψη) / Αγγλική
1851 / Herman Melville (Χέρμαν Μέλβιλ) / Moby-Dick (Μόμπυ Ντικ) / Αγγλική (ΗΠΑ)
1855 / Walt Whitman (Ουώλτ Ουίτμαν) / Leaves of Grass (Φύλλα Χλόης) [ποίηση] / Αγγλική (ΗΠΑ)
1857 / Gustave Flaubert (Γκυστάβ Φλωμπέρ) / Madame Bovary (Μαντάμ Μποβαρί) / Γαλλική
1869 / Gustave Flaubert / L’Éducation sentimentale (Η αισθηματική αγωγή) / Γαλλική
1861 / Charles Dickens (Τσάρλς Ντίκενς) / Great Expectations (Μεγάλες Προσδοκίες) / Αγγλική
1865 - 1869 / Λέων Τολστόι / Πόλεμος και Ειρήνη / Ρωσική
1886 / Λέων Τολστόι / Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς / Ρωσική
1877 / Λέων Τολστόι / Άννα Καρένινα / Ρωσική
1866 / Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / Έγκλημα και τιμωρία / Ρωσική



1869 / Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / Ο ηλίθιος / Ρωσική
1872 / Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / Οι δαιμονισμένοι / Ρωσική
1880 / Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι / Αδελφοί Καραμαζώφ / Ρωσική
1871 / George Eliot (Τζορτζ  Έλιοτ) / Middlemarch (Μίντλμαρτς) / Αγγλική
1879 / Henrik Ibsen (Χένρικ Ίψεν) / Et dukkehjem [Nora] (Ένα κουκλόσπιτο [Νόρα]) / Νορβηγική
1884 / Mark Twain (Μαρκ Τουαίην) / Adventures of Huckleberry Finn (Οι περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν) / Αγγλική (ΗΠΑ)
1886 / Αντόν Τσέχωφ / Διηγήματα / Ρωσική
1890 / Knut Hamsun (Κνουτ Χάμσουν) / Sult (Η πείνα) / Νορβηγική
1901 / Thomas Mann (Τόμας Μαν) / Buddenbrooks (Οι Μπούντενμπρόοκς) / Γερμανική
1924 / Thomas Mann (Τόμας Μαν) / Der Zauberberg (Το μαγικό βουνό) / Γερμανική
1904 / Joseph Conrad (Τζόζεφ Κόνραντ) / Nostromo / Αγγλική
1913 - 27 / Marcel Proust (Μαρσέλ Προυστ) / À la recherche du temps perdu (Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο) / Γαλλική
1913 / D. H. Lawrence (Ντ. Χ. Λώρενς) / Sons and Lovers (Γιοι και εραστές) / Αγγλική
1918 / Λου Σιουν / Το ημερολόγιο ενός τρελού / Κινεζική
1922 / James Joyce (Τζαίημς Τζόυς) / Ulysses (Οδυσσέας) / Αγγλική (Ιρλανδία)



1923 / Italo Svevo (Ίταλο Σβέβο) / La Coscienza di Zeno (Η συνείδηση του Ζήνωνα) / Ιταλική
1924 / Franz Kafka (Φραντς Κάφκα) / Διηγήματα / Γερμανική
1925 / Franz Kafka (Φραντς Κάφκα) / Der Prozess (Η Δίκη) / Γερμανική
1926 / Franz Kafka (Φραντς Κάφκα) / Das Schloss (Ο Πύργος) / Γερμανική
1925 / Virginia Woolf (Βιρτζίνια Γουλφ) / Mrs Dalloway (Η κυρία Νταλογουέη) / Αγγλική
1927 / Virginia Woolf (Βιρτζίνια Γουλφ) / To the Lighthouse (Στο φάρο) / Αγγλική
1929 / Alfred Döblin (Άλφρεντ Ντέμπλιν) / Berlin Alexanderplatz (Μπερλίν, Αλεξάντερπλατς) / Γερμανική
1928 / Federico García Lorca (Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα) / Romancero gitano (Τσιγγάνικο τραγουδιστάρι) / Ισπανική
1928 / Fernando Pessoa (Φερνάντο Πεσσόα) / Livro do Desassossego (Το βιβλίο της ανησυχίας) / Πορτογαλική
1929 / William Faulkner (Γουίλιαμ Φώκνερ) / The Sound and the Fury (Η βουή και η αντάρα) / Αγγλική
1936 / William Faulkner (Γουίλιαμ Φώκνερ) / Absalom, Absalom! (Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ!) / Αγγλική
1930 - 32 / Robert Musil (Ρόμπερτ Μούζιλ) / Der Mann ohne Eigenschaften (Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες) / Γερμανική
1932 / Louis - Ferdinand Céline (Λουί - Φερντινάντ Σελίν) / Voyage au bout de la nuit (Ταξίδι στο τέλος της νύχτας) / Γαλλική
1934 - 35 / Halldór Laxness (Χαλντόρ Λάξνες) / Sjálfstætt fólk (Ανεξάρτητοι άνθρωποι) / Ισλανδική
1942 / Albert Camus (Αλμπέρ Καμύ) / L’Étranger (Ο Ξένος) / Γαλλική
1944 κ.ε. / Jorge Luis Borges (Χόρχε Λουίς Μπόρχες) / Ficciones (Ιστορίες) / Ισπανική (Αργεντινή)
1945 / Astrid Lindgren (Άστριντ Λίντγκρεν) / Pippi Långstrump (Πίπη η Φακιδομύτη) / Σουηδική
1946 / Νίκος Καζαντζάκης / Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά / Νεοελληνική
1949 / George Orwell (Τζορτζ Όργουελ) / Nineteen Eighty - Four (Χίλια ενακόσια ογδόντα τέσσερα) / Αγγλική
1951- 53 / Samuel Beckett (Σάμιουελ Μπέκετ) / Molloy, Malone Meurt, L’Innommable (Μολλόυ, Ο Μαλόν πεθαίνει, Ο ακατονόμαστος  - τριλογία) / Γαλλική, Αγγλική (Ιρλανδία)



1951 / Marguerite Yourcenar (Μαργκερίτ Γιουρσενάρ) / Mémoires d’Hadrien (Αδριανού απομνημονεύματα) / Γαλλική
1952 / Ernest Hemingway (Έρνεστ Χέμινγουεϊ) / The Old Man and the Sea (Ο Γέρος και η Θάλασσα) / Αγγλική
1954 / Γιασουνάρι Καβαμπάτα / Ο ήχος του βουνού / Ιαπωνική
1955 / Vladimir Nabokov (Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ) / Lolita (Λολίτα) / Αγγλική (ΗΠΑ)
1955 / Juan Rulfo (Χουάν Ρούλφο) / Pedro Páramo (Πέδρο Πάραμο) / Ισπανική (Μεξικό)
1956 / João Guimarães Rosa (Χοάο Γκιμαράες Ρόζα) / Grande Sertão: Veredas (Μεγάλοι δρυμοί: Μονοπάτια) / Πορτογαλική (Βραζιλία)
1958 / Chinua Achebe (Τσινούα Ατσέμπε) / Things Fall Apart (Τα πράγματα καταρρέουν) / Αγγλική (Νιγηρία)
1959 / Ναγκίμπ Μαχφούζ / Τα παιδιά του Τζεμπελάουϊ / Αραβική (Αίγυπτος)
1952 / Paul Celan (Πωλ Σελάν) / Mohn und Gedächtnis (Παπαρούνα και μνήμη) [ποίηση] / Γερμανική
1952 / Ralph Ellison (Ραλφ Έλλισον) / Invisible Man (Αόρατος άνθρωπος) / Αγγλική (ΗΠΑ)
1959 / Günter Grass (Γκύντερ Γκρας) / Die Blechtrommel (Το τενεκεδένιο ταμπούρλο) / Γερμανική
1962 / Doris Lessing (Ντόρις Λέσινγκ) / The Golden Notebook (Το χρυσό σημειωματάριο) / Αγγλική
1967 / Gabriel García Márquez (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες) / Cien años de soledad (Εκατό Χρόνια Μοναξιάς) / Ισπανική (Κολομβία)
1985 / Gabriel García Márquez (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες) / El amor en los tiempos del cólera (Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας) / Ισπανική (Κολομβία)
1971 / Ταγέμπ Σαλίχ / Η εποχή της μετανάστευσης στο Βορρά / Αραβική (Σουδάν)
1974 / Elsa Morante (Έλσα Μοράντε) / La storia (Η ιστορία) / Ιταλική
1981 / Salman Rushdie (Σαλμάν Ρασντί) / Midnight’s Children (Τα παιδιά του μεσονυκτίου) / Αγγλική
1987 / Toni Morrison (Τόνι Μόρρισον) / Beloved (Αγαπημένη) / Αγγλική (ΗΠΑ)
1995 / José Saramago (Ζοζέ Σαραμάγκου) / Ensaio sobre a cegueira (Δοκίμιον περί της τυφλότητος) / Πορτογαλική



Κατάλογος των συγγραφέων που γνωμοδότησαν

Τζινγκίζ Αϊτμάτωφ (Κιργισία) , Ahmet Altan (Τουρκία), Άαρον Άπελφελντ (Ισραήλ), Πολ Όστερ (ΗΠΑ), Félix de Azúa (Ισπανία), Julian Barnes            (Αγγλία), Simin Behbahani (Ιράν), Robert Bly          (ΗΠΑ), André Brink (Νότιος Αφρική), Suzanne Brøgger (Δανία), A. S. Byatt (Αγγλία), Peter Carey (Αυστραλία), Martha Cerda (Μεξικό), Jung Chang (Κίνα / Αγγλία), Maryse Condé (Γουαδελούπη), Mia Couto (Μοζαμβίκη), Jim Crace (Αγγλία), Edwidge Danticat (Αϊτή), Bei Dao (Κίνα), Assia Djebar          (Αλγερία), Mahmoud Dowlatabadi (Ιράν), Jean Echenoz (Γαλλία), Kerstin Ekman        (Σουηδία), Nathan Englander (ΗΠΑ), Hans Magnus Enzensberger (Γερμανία), Emilio Estévez (Κούβα), Nuruddin Farah (Σομαλία), Kjartan Fløgstad (Νορβηγία), Jon Fosse (Νορβηγία), Janet Frame (Νέα Ζηλανδία), Marilyn French (ΗΠΑ), Κάρλος Φουέντες (Μεξικό), Izzat Ghazzawi (Παλαιστίνη), Amitav Ghosh (Ινδία), Pere Gimferrer (Ισπανία), Nαντίν Γκόρντιμερ (Νότιος Αφρική), Νταβίντ Γκρόσμαν (Ισραήλ), Einar Már Guðmundsson (Ισλανδία), Seamus Heaney (Ιρλανδία), Christoph Hein (Γερμανία), Aleksandar Hemon    (Βοσνία - Ερζεγοβίνη), Alice Hoffman (ΗΠΑ), Chenjerai Hove (Ζιμπάμπουε), Sonallah Ibrahim (Αίγυπτος), John Irving (ΗΠΑ), P. C. Jersild (Σουηδία), Yasar Kemal (Κουρδιστάν / Τουρκία), Jan Kjærstad (Νορβηγία), Μίλαν Κούντερα (Τσεχία / Γαλλία), Leena Lander (Φινλανδία), Τζον Λε Καρρέ         (Αγγλία), Siegfried Lenz (Γερμανία), Ντόρις Λέσινγκ (Αγγλία), Άστριντ Λίντγκρεν (Σουηδία), Viivi Luik (Εσθονία), Aμίν Mααλούφ (Λίβανος / Γαλλία), Claudio Magris (Ιταλία), Νόρμαν Μέιλερ (ΗΠΑ), Tomás Eloy Martínez (Αργεντινή), Frank McCourt (Ιρλανδία / ΗΠΑ), Gita Mehta (Ινδία), Ana Miranda (Βραζιλία), Ρόιντον Μίστρι (Ινδία / Καναδάς), Abdel Rahman Munif (Σαουδική Αραβία), Χέρτα Μύλερ (Ρουμανία), Βιντιαντάρ Σουρατζπρασάντ Νάιπολ (Τρινιντάντ / Αγγλία), Cees Nooteboom (Ολλανδία), Ben Okri (Νιγηρία / Αγγλία), Ορχάν Παμούκ (Τουρκία), Sara Paretsky (ΗΠΑ), Jayne Anne Phillips (ΗΠΑ), Valentin Rasputin (Ρωσία), João Ubaldo Ribeiro (Βραζιλία), Alain Robbe - Grillet (Γαλλία), Salman Rushdie (Ινδία / Αγγλία), Nawal El Saadawi (Αίγυπτος), Hanan al - Shaykh (Λίβανος), Nihad Sirees (Συρία), Göran Sonnevi (Σουηδία), Susan Sontag (ΗΠΑ), Wole Soyinka (Νιγηρία), Gerold Späth (Ελβετία), Graham Swift (Αγγλία), Αντόνιο Ταμπούκι (Ιταλία), Fouad al - Tikerly (Ιράκ), D. M. Thomas (Αγγλία), Adam Thorpe (Αγγλία), Kirsten Thorup (Δανία), Alexander Tkachenko (Ρωσία), Pramoedya Ananta Toer (Ινδονησία), Olga Tokarczuk (Πολωνία), Michel Tournier (Γαλλία), Jean - Philippe Toussaint (Βέλγιο), Μεχμέτ Ουζούν (Κουρδιστάν / Τουρκία), Nils - Aslak Valkeapää (Λαπωνία), Yvonne Vera (Ζιμπάμπουε), Fay Weldon (Αγγλία), Christa Wolf (Γερμανία), A. B. Yehoshua (Ισραήλ), Spôjmaï Zariâb (Αφγανιστάν), Βασίλης Βασιλικός (Ελλάς)



Πηγή: www.antikleidi.com

24/2/13

Ποιά ελληνική λέξη αρχίζει από «ζν»;




Στο βιβλίο «λέξεις που χάνονται» του Νίκου Σαραντάκου, υπάρχει η περιβόητη λέξη που αρχίζει από ζν...

Ζνίχι


Το ζνίχι είναι το πίσω μέρος του λαιμού, ο σβέρκος, ο αυχένας.

Λέξη της παλιάς δημοτικής, δεν είναι τυχαίο ότι θα τη βρείτε σε πολλές ομηρικές μεταφράσεις.

Μάλιστα, όταν ο ακαδημαϊκός, Κ. Τρυπάνης, γνωμοδότησε για ποιο λόγο πρέπει να σταματήσει να διδάσκεται η (εξαιρετική) μετάφραση της Οδύσσειας του Ζ. Σίδερη, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι περιέχει λέξεις παντελώς άγνωστες, όπως το «ζνίχι».

Ίσως ετυμολογείται από το «ινίον» (άγνωστο, όμως, με ποια διαδρομή).

Πάντως, το βυζαντινό λεξικό «Σοΰδα» έχει ως «ζινίχιον» το λουρί του υποδήματος.

Σλαβική αρχή δεν μπορεί να αποκλειστεί, έτσι κι αλλιώς όμως, είναι η μοναδική ελληνική λέξη που αρχίζει από «ζν-»!

Εμφανίζεται σε πολλές παροιμίες, π.χ. «το φιλότιμο μαυρίζει το ζνίχι» (επειδή ο φιλότιμος υποχωρεί), ενώ διάσημος είναι ο στίχος της «Ζούγκλας» του Βάρναλη, όπου ο ποιητής ως αιλουροειδές ποθεί να χώσει νύχι και δόντι «στο κρουστό σου ζνίχι το μαυριδερό».

Στον Στράτη Καλοπίχειρο, ο λεξικογράφος Στέφανος Κουμανούδης δίνει δείγματα ποιητικής λεξικογραφίας ή λεξικογραφικής ποίησης: «Ω σβέρκον, ζνίχι και αυχήν / τριώνυμε, πλην πράγμα έν!».

Πηγή: aniwthoi.net

22/2/13

Ποιός λαός κατέχει την πρώτη θέση στην εκμάθηση ξένων γλωσσών;




Οι κάτοικοι μιας περιοχής στην Αμαζονία κατέχουν το ανεπίσημο παγκόσμιο ρεκόρ στη γλωσσομάθεια.

Κάθε χωριό έχει τη δική του γλώσσα και, σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στην κοινωνία τους, απαγορεύεται να παντρευτεί κανείς άτομο που μιλάει την ίδια γλώσσα.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι κάτοικοι αυτής της περιοχής, εκτός από τη δική τους γλώσσα και τη γλώσσα των συζύγων τους, να κατέχουν συχνά και πολλές άλλες γλώσσες, που μιλιούνται στο σόι τους.

Σε επίπεδο κρατών, οι πλέον γλωσσομαθείς είναι οι κάτοικοι του Μαυρίκιου στον ινδικό ωκεανό.

Κάθε κάτοικος γνωρίζει κατά μέσο όρο 3,78 γλώσσες.

Οι πιο διαδεδομένες είναι τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα κρεόλ, αλλά και πολλές ινδικές γλώσσες.

Αυτός ο γλωσσικός πλούτος οφείλεται στην πολυεθνική σύνθεση του πληθυσμού του νησιού, καθώς και στις εμπορικές συναλλαγές, ειδικά με την Ινδία.

Όσον αφορά στην Ευρώπη, στην πρώτη θέση βρίσκεται το Λουξεμβούργο, του οποίου οι κάτοικοι μιλάνε κατά μέσο όρο 3,24 γλώσσες.

Οι σκανδιναβικές χώρες έχουν ένα μέσο όρο περίπου δύο γλωσσών, δηλαδή κάθε κάτοικος μιλάει μια ακόμη γλώσσα εκτός από τη μητρική του.

Αντίθετα, οι κάτοικοι των μεγάλων, αγγλόφωνων κυρίως χωρών, δεν είναι τόσο γλωσσομαθείς, αφού δεν υπάρχει ιδιαίτερο κίνητρο να μάθουν ξένες γλώσσες.

Η έρευνα αυτή, η οποία έγινε από το Σουηδό γλωσσολόγο Mikael Parkvall, απέδειξε επίσης ότι δεν υπάρχει συσχετισμός ανάμεσα στη σχολική εκπαίδευση και τη γνώση ξένων γλωσσών.

Το μόνο που έχει σημασία για τη γλωσσομάθεια ενός πληθυσμού είναι το κατά πόσο η μητρική γλώσσα είναι διαδεδομένη ή όχι σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τι συμβαίνει στην Ελλάδα;

Αν η γλωσσομάθεια ήταν ένδειξη του πόσο κοντά στο πνεύμα τής Ευρώπης βρισκόμαστε, τότε η Ελλάδα θα ήταν σίγουρα μία από τις πλέον «Ευρωπαίες» χώρες.

Όμως δεν είμαστε, μάλλον επειδή αυτό που πρυτανεύει είναι η εκμάθηση ξένων γλωσσών ως εργαλείο επαγγελματικής ανέλιξης και όχι ως σημείο επαφής με άλλους λαούς και πολιτισμούς.

Αυτό, βέβαια, δεν αναιρεί την αυξημένη γλωσσομάθεια, που παρουσιάζουν οι σύγχρονοι Έλληνες.

Αν και δεν έχουμε κατακτήσει ακόμα τα υψηλά ποσοστά γλωσσομάθειας που παρατηρούμε σε ορισμένες κεντροευρωπαϊκές ή σκανδιναβικές χώρες, βρισκόμαστε ήδη σε καλύτερη θέση, στους σχετικούς πίνακες, από πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ευρωβαρόμετρου, τα αγγλικά είναι η πιο δημοφιλής γλώσσα, αφού τη μιλούν - ανεξαρτήτως επιπέδου-  περίπου οι μισοί Έλληνες, ενώ με μικρότερα ποσοστά διείσδυσης κινούνται τα γαλλικά και τα γερμανικά.

Μικρό είναι το ποσοστό του πληθυσμού που μιλάει την κελαρυστή γλώσσα των γειτόνων μας, τα ιταλικά.

Συνολικά, οι Έλληνες που ομιλούν τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα ανέρχονται σε περίπου 50%.

Πολύ ψηλά στη σχετική λίστα γλωσσομάθειας, με ποσοστά πάνω από 90%, βρίσκονται οι Λουξεμβούργιοι και οι Ολλανδοί, ενώ «κούτσουρα» στις ξένες γλώσσες με ποσοστά κάτω του μετρίου, δηλαδή του 35% επί του γενικού πληθυσμού, είναι οι Ισπανοί, οι Ιταλοί και οι Βρετανοί.

Στην Ελλάδα πάνω από 1 εκατομμύριο μαθητές κάθε χρόνο μαθαίνουν τουλάχιστον μια ξένη γλώσσα, ενώ, όπως είναι γνωστό, τη μερίδα του λέοντος κατέχουν τα ιδιωτικά φροντιστήρια, στα οποία τα παιδιά ξοδεύουν περίπου 5 ώρες την εβδομάδα.

Στη χώρα μας λειτουργούν πάνω από 7.350 φροντιστήρια ξένων γλωσσών και σύμφωνα με στοιχεία, που προέρχονται από το υπουργείο Παιδείας, η συνολική δαπάνη για εκμάθηση ξένων γλωσσών ξεπερνάει τα 440 εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση.

Πηγή: www.scienceillustrated.gr,
www.ethnos.gr,
http://transacholic.blogspot.gr

19/2/13

Ουράνια σώματα


Μήπως μπερδεύεστε με τις ονομασίες των ουράνιων σωμάτων;

Διαβάστε παρακάτω για να ξεμπερδευτείτε!




Αστεροειδής (asteroid)


Πρόκειται για ένα μεγάλο ουράνιο σώμα, το οποίο είναι πολύ μικρό για να χαρακτηριστεί ως «πλανήτης».

Προέρχεται κυρίως από κομμάτια πλανητών, που έχουν καταστραφεί.




Μετεωροειδής (meteoroid)


Είναι ένα κατά πολύ μικρότερο σώμα από τον αστεροειδή, που ταξιδεύει στο διάστημα.


Μετέωρο (meteor)


Όταν ο μετεωροειδής εισέρχεται στην ατμόσφαιρα κάποιου πλανήτη, αυτομάτως μετονομάζεται σε μετέωρο.

Διακρίνεται από τη γνωστή «φωτεινή τροχιά», που σχηματίζει καθώς πέφτει.

Ονομάζεται και «πεφταστέρι».


Μετεωρίτης (meteorite)


Εάν κάποιο μετέωρο προσκρούσει στον πλανήτη και δε διαλυθεί στην ατμόσφαιρα, όπως συμβαίνει συνήθως, τότε ονομάζεται μετεωρίτης.




Κομήτης (comet)


Είναι φτιαγμένος κυρίως από σκόνη και πάγο, ενώ περιέχει εγκλωβισμένα αέρια.

Όσο ταξιδεύει στο διάστημα, λιώνει ο πάγος από τον ήλιο και ελευθερώνονται τα αέρια, που σχηματίζουν την ουρά του κομήτη.


17/2/13

Οι πρόγονοί μας και το κρασί




Οι πρόγονοί μας σπάνια έπιναν «άκρατον τον οίνον». 

Η μείξη του με νερό τους εξασφάλιζε, εκτός από την πνευματική διαύγεια και τη ψύξη του ποτού.

Είχαν οι αρχαίοι Έλληνες υποκατάστατα των σημερινών ψυγείων και ακόμη, είχαν την δυνατότητα να ψύχουν τα διάφορα ποτά τους;

Και στα δύο αυτά ερωτήματα η απάντηση είναι θετική.

Ωστόσο, ακόμη και η πιο σύντομη ανάπτυξή τους απαιτεί έκταση που ξεπερνά τον περιορισμένο χώρο μιας επιφυλλίδας.

Έτσι, θα περιοριστώ στο δεύτερο ερώτημα, επιφυλασσόμενος σε μια άλλη, ελπίζω επίσης καλοκαιριάτικη, επιφυλλίδα να ασχοληθώ και με το πρώτο.

Όπως είναι γνωστό, το κατ' εξοχήν ποτό των αρχαίων Ελλήνων ήταν ο «θείος οίνος».

Άνδρες, γυναίκες και παιδιά γεύονταν το ένθεο αυτό ποτό και ιδιαίτερα οι πρώτοι, που συνομιλούσαν και φλυαρούσαν ατέλειωτες ώρες κάθε μέρα στους ανδρώνες πίνοντας κρασί.

Οι συμμετέχοντες στις κρασοκατανύξεις αυτές συνήθως δεν έχαναν τη διαύγεια του νου τους, επειδή το κρασί που κατανάλωναν ήταν νερωμένο.

Σπάνια, και για πολύ συγκεκριμένους σκοπούς, οι αρχαίοι Έλληνες έπιναν ανέρωτο κρασί, «άκρατον οίνον».

Η ανάμειξη του κρασιού με το νερό γινόταν μέσα σε μεγάλα ευρύστομα αγγεία, γνωστά ως κρατήρες, και η συνήθης αναλογία ήταν τρία μέρη νερού προς ένα οίνου.

Αυτή την αναλογία προτείνει και ο Ησίοδος, ο ποιητής της υπαίθρου, δε λείπουν ωστόσο γραπτές μαρτυρίες, που κάνουν λόγο για μείξη με νερό σε μεγαλύτερη αναλογία.

Αυτή ακριβώς η κυριαρχία του νερού ήταν που απέτρεπε πολλές δυσάρεστες καταστάσεις για τους πότες.

Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια που βάζει ο κωμικός ποιητής Αλέξις (4ος - 3ος αι. π.Χ.) στο στόμα του Σόλωνα: «Ήδη από τα κάρα τον πουλάνε (τον οίνον) νερωμένο, όχι βέβαια για να κερδίσουν κάτι παραπάνω, αλλά γιατί προνοούν για τους αγοραστές, να έχουν μετά την οινοποσία το κεφάλι ελαφρύ» (μτφρ. Μ. Κοπιδάκη).

Το νερό που χρησιμοποιούσαν για το αραίωμα του κρασιού φρόντιζαν να προέρχεται από «σκιαράν παγάν» (πηγή), από «κρήνην αέναον και απόρρυτον» ή από «ψυχρόν φρέαρ».

Έτσι μαζί με τη μείξη του κρασιού τους οι αρχαίοι πετύχαιναν συγχρόνως και την ψύξη του.

Πολύ διαδεδομένη ήταν και η πρακτική να χρησιμοποιούν και νερό που προερχόταν από λιώσιμο χιονιού, το οποίο, ως γνωστόν, το συντηρούσαν ακόμη και το καλοκαίρι και το εμπορεύονταν.

Ωστόσο, είχαν εφεύρει και ιδιαίτερους τρόπους ψύξης του κρασιού.

Γύρω στα μέσα του 6ου αι. π.Χ. επινόησαν ένα αγγείο ειδικής κατασκευής, που επέτρεπε τη ψύξη του οίνου και τη διατήρησή του σε ψυχρή κατάσταση, όσο αυτός βρισκόταν αποθηκευμένος σε μεγάλα στενόστομα αγγεία, στους αμφορείς, προτού μεταφερθεί στους κρατήρες.

Πιο συγκεκριμένα, κατασκεύασαν έναν ειδικό τύπο αμφορέα με κύριο γνώρισμα τα διπλά του τοιχώματα.

Με τη βοήθεια των εσωτερικών τοιχωμάτων, δημιουργούνταν ο κατ' εξοχήν χώρος του αγγείου, μέσα στον οποίο έχυναν, από το στόμιό του, το κρασί.

Ο χώρος που σχηματιζόταν από τα εξωτερικά τοιχώματα και περιέβαλλε τον εσωτερικό, γέμιζε με τη βοήθεια μιας προχοής, που βρισκόταν στο πάνω μέρος με ψυχρό νερό ή χιόνι.

Έτσι πετύχαιναν τη μόνιμη ψύξη του κρασιού, αφού εύκολα μπορούσαν να ανανεώνουν το ψυκτικό μέσο, όταν αυτό έλιωνε και ζεσταινόταν, με φρέσκο.

Διά μέσου μιας οπής, που βρισκόταν στο κάτω μέρος του αγγείου, απομάκρυναν το ζεστό νερό και στη συνέχεια, σφραγίζοντάς την, έριχναν στον εξωτερικό χώρο του φρέσκο χιόνι ή κρύο νερό.

Τέτοια αγγεία, γνωστά στους αρχαιολόγους ως αμφορείς - ψυκτήρες, κατασκευάζονταν στο δεύτερο μισό του 6ου αι. π.Χ. στην Αθήνα, αλλά και σε ένα άλλο μέρος του αρχαίου ελληνικού κόσμου, πιθανόν στο Ρήγιο της Μεγάλης Ελλάδας, στη Ν. Ιταλία.

Ανάλογες κατασκευαστικές λεπτομέρειες, που πετύχαιναν τη ψύξη του κρασιού και γενικότερα υγρών, συναντούμε σποραδικά και σε άλλα οινοφόρα αγγεία των αρχαίων Ελλήνων, όπως π.χ. σε οινοχόες.

Μέσα στο τρίτο τέταρτο του 6ου αι. π.Χ. Αθηναίοι κεραμείς βρήκαν έναν άλλο τρόπο ψύξης κρασιού, που εξυπηρετούσε καλύτερα τις ανάγκες των συμποσιαστών.

Ο προηγούμενος, που μόλις περιγράψαμε, απαιτούσε τη γρήγορη κατανάλωση του κρασιού από τη στιγμή που αυτό περνούσε από τον αμφορέα - ψυκτήρα στον κρατήρα.

Αν, όμως, ο ρυθμός κατανάλωσης ήταν αργός, τότε το κρασί μέσα στον κρατήρα θα έχανε τη δροσιά του.

Έτσι δημιουργήθηκε η ανάγκη να εφευρεθεί ένας άλλος τρόπος, που θα εξασφάλιζε μόνιμη ψύξη του κρασιού.

Δηλαδή, όταν αυτό θα γέμιζε τα κρασοπότηρα των αρχαίων γλεντζέδων, γνωστά κυρίως ως κύλικες, θα έπρεπε να είναι ακόμη κρύο ή δροσερό.

Επινοήθηκε έτσι ένα χαρακτηριστικό μανιταρόσχημο αγγείο, το οποίο, αφού το γέμιζαν με κρασί, το τοποθετούσαν μέσα στον κρατήρα που ήταν γεμάτος με κρύο νερό ή χιόνι.

Πετύχαιναν δηλαδή έναν τρόπο ψύξης, που θυμίζει αυτόν με τον οποίο σήμερα διατηρούμε κρύο ένα μπουκάλι σαμπάνιας ή κρασιού, καθώς το τοποθετούμε μέσα σε δοχείο που περιέχει παγάκια.

Το κρασί το αντλούσαν από το στενόστομο μανιταρόσχημο αγγείο, τον ψυκτήρα, όπως ονομαζόταν στην αρχαιότητα, με τη βοήθεια μιας κουτάλας που είχε μακριά λαβή.

Το σκεύος αυτό οι αρχαίοι το ονόμαζαν αρύταινα ή κύαθο.

Είναι πολύ πιθανό ότι το κρασί στους ψυκτήρες αυτούς ήταν ανέρωτο, οπότε το αραίωμά του γινόταν εκ των υστέρων, μέσα στα ίδια τα κρασοπότηρα, με κρύο νερό που έφερναν με ένα κανάτι, την αρχαία οινοχόη.

Έτσι, εκτός από τη μείξη του κρασιού, πετύχαιναν συγχρόνως και την καλύτερη ψύξη του.

Ότι οι μανιταρόσχημοι ψυκτήρες, οι οποίοι με το ψηλό πόδι και το φουσκωτό σώμα τους «επέπλεαν» μέσα στο κρύο νερό (ή στο χιόνι) του κρατήρα, περιείχαν κρασί είναι σήμερα βέβαιο.

Εκτός από ορισμένες σχετικές παραστάσεις, το μαρτυρούν και τρία ιδιόμορφα αγγεία που έγιναν σχετικά πρόσφατα γνωστά στην έρευνα.

Πρόκειται ουσιαστικά για τρεις κρατήρες που στο εσωτερικό τους έχουν ενσωματωμένο έναν ψυκτήρα.

Δηλαδή, κρατήρας και ψυκτήρας αποτελούν στις περιπτώσεις αυτές ένα ενιαίο κατασκευαστικά σύνολο και γι' αυτό τα αγγεία αυτά τα αποκαλούμε κρατήρες - ψυκτήρες.

Στο κάτω μέρος τους φέρουν προχοή, η παρουσία της οποίας δικαιολογείται μόνο αν δεχθούμε ότι διά μέσου αυτής απομακρυνόταν το ζεστό πια νερό του αγγείου, όταν ανανέωναν το ψυκτικό υλικό του.

Επομένως, το κρασί υποχρεωτικά πρέπει να βρισκόταν στον ψυκτήρα των αγγείων αυτών.

Άλλωστε, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι τα αγγεία αυτά είχαν λειτουργία ανάλογη με αυτήν των αμφορέων - ψυκτήρων που είδαμε παραπάνω.

Ο τρόπος ψύξης, που μόλις περιγράψαμε, ήταν σε χρήση για 80 περίπου χρόνια και πιο συγκεκριμένα από το 530 ως το 460/50 π.Χ.

Οπωσδήποτε, οι κρατήρες - ψυκτήρες δε φαίνεται να ήταν ιδιαίτερα συχνοί στην αρχαιότητα.

Σποραδικά απαντώνται και σε άλλες εποχές, όπως π.χ. ένας που βρέθηκε στη μυκηναϊκή Τίρυνθα και χρονολογείται στον 13ο αι. π.Χ. Η σπανιότητά τους πρέπει να οφείλεται στο γεγονός ότι οι αρχαίοι προτιμούσαν λίγο περισσότερο το κόκκινο κρασί, που δεν απαιτεί ιδιαίτερη ψύξη.

Κυρίως, όμως, στο ότι, όπως ήδη είπαμε παραπάνω, το νερό με το οποίο αραίωναν το κρασί φρόντιζαν να είναι «παγωμένο» έτσι ώστε δεν απαιτούνταν καμία φροντίδα για περαιτέρω ψύξη του θείου αυτού ποτού.

Άρθρο του Μιχάλη Α. Τιβέριου,
καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας Α.Π.Θ.
στο www.tovima.gr (04/07/1999)

14/2/13

Νότες




Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν επτά (7) νότες στη μουσική:

do, re mi, fa, sol, la, si

Γνωρίζουμε, όμως, τι σημαίνουν τα αρχικά τους;

Σε αυτό θα μας βοηθήσει ένα ενδιαφέρον άρθρο του κ. Κωνσταντίνου Φαρίδη, καθηγητή ιταλικής και ισπανικής γλώσσας (Λ. Πορφύρα, 3 T.K. 546 46 Θεσσαλονίκη), το οποίο βρήκαμε στο internet και θεωρήσαμε σκόπιμο να παρουσιάσουμε στον ιστοτόπο μας.

Ο μοναχός Γκουΐντο ντ’Αρέτζο (Guido D’Arezzo) ήταν εκείνος που έδωσε τις ονομασίες στις νότες, εκτός από την έβδομη νότα «si», που θεωρούνταν διαβολικός τόνος (diabolus in musica).

Τις νότες ανέπτυξε μέσα σε ένα τετράγραμμο.

Οι συγκεκριμένες ονομασίες προέρχονται από τον ύμνο «Ut queant laxis» του Βενεδικτίνου μοναχού από το Φριούλι, Pablo del Diacono και ειδικότερα από την αρχική συλλαβή κάθε στίχου του ύμνου προς τον Ιωάννη το Βαπτιστή.

Οι στίχοι του ύμνου αυτού στα λατινικά έχουν ως εξής:

Ut queant laxis
Resonare fibris
Mira gestorum
Famuli tuorum
Solve polluti
Labii reatum
Sancte Ioannes.


(Σε ελεύθερη μετάφραση:

Για να μπορούν να υμνούν με όλη τη δύναμη των πνευμόνων τους τούτοι εδώ οι δούλοι σου, τα θαύματα των χειρονομιών σου, συγχώρεσε τα ακάθαρτα χείλη των δούλων Σου, Ω Άγιε Ιωάννη!)

Το 16ο αιώνα προστέθηκε και η εβδόμη νότα «si» από τα αρχικά γράμματα των λέξεων «Sancte Ioannes», ενώ το 18ο αιώνα η ονομασία της πρώτης νότας «ut», χάριν ευφωνίας, αντικαταστάθηκε από την «do», από την πρώτη δηλαδή συλλαβή του ονόματος «Dominus» (Κύριος).

Τότε ακριβώς, προστέθηκε και μια πέμπτη γραμμή, για να προκύψει το πεντάγραμμο, που γνωρίζουμε σήμερα.

13/2/13

Ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα για γνωμικά και εκφράσεις




Σερφάραμε στο internet με σκοπό να βρούμε μία σελίδα, που περιέχει γνωμικά και ιστορικές φράσεις.

Σας παρουσιάζουμε το www.gnomikologikon.gr, το οποίο μας άρεσε πολύ και από σήμερα αποθηκεύτηκε στις αγαπημένες μας ιστοσελίδες.

Το συγκεκριμένο site περιέχει αποφθέγματα, γνωμικά, ρητά, παροιμίες και άλλα...

... ή όπως δηλώνει ο τίτλος του: αρχαία γνωμικά, εκκλησιαστικά και λατινικά ρητά, ευφυολογήματα, κινηματογραφικές και άλλες ατάκες, παροιμιακές, λατινικές και ιστορικές φράσεις, επιγράμματα, θυμόσοφες ρήσεις και παραδοξολογίες.

Μέχρι στιγμής περιλαμβάνει πάνω από 16.000 γνωμικά και είναι αρκετά οργανωμένο.

Το υλικό ταξινομείται σε 352 θεματικές κατηγορίες, αποδίδεται σε 2.000 διαφορετικούς συγγραφείς και προσωπικότητες και εμπλουτίζεται συνεχώς.

Αυτοί είναι οι λόγοι, για τους οποίους πιστεύουμε ότι αξίζει να το επισκεφθείτε το συγκεκριμένο site και να ρίξετε μία ματιά.

Νηρέας




Στην ελληνική μυθολογία, ο Νηρέας φέρεται ως πρωτότοκος γιος του Πόντου και της Γαίας (Ησίοδος) και κατ΄ άλλους του Ωκεανού και της Τηθύος.

Συνήθης κατοικία του είναι ένα λαμπρό σπήλαιο ή ένα φωτεινό ανάκτορο, που βρίσκεται στα βάθη των Ωκεανών.

Ο Νηρέας φέρεται ως θαλάσσια θεότητα, προγενέστερη του Ποσειδώνα.


Οι αρχαίες ελληνικές παραδόσεις και σχεδόν όλοι οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές και καλλιτέχνες παρουσιάζουν τον Νηρέα ως γέροντα μειλίχιο αγαθόν και αξιαγάπητο.

Όπως όλες οι θαλάσσιες θεότητες μπορούσαν να μεταμορφώνονται, έτσι και ο Νηρέας μεταμορφωνόταν σε περίεργα και απίθανα σχήματα.

Το όνομα «Νηρεύς» έχει σαφώς καθορισμένη έννοια και μας θυμίζει το νερό που κινείται.


Ο Νηρέας αναφέρεται στον Όμηρο και τον Hσίοδο με τέτοιο τρόπο που είναι εύκολο να αντιληφθούμε τα χαρακτηριστικά του, τα οποία τα συνέλαβε ο ανθρώπινος νους από τις διάφορες μορφές της θάλασσας.

Για παράδειγμα, από το λευκό αφρό στις κορυφές των κυμάτων φαντάστηκαν οι άνθρωποι τον Νηρέα γέροντα, καθώς και το λαϊκό του όνομα ήταν «γέρων Άλιος».

Οι ναυτικοί δε φοβούνται τον Νηρέα, διότι η δύναμη του είναι ευεργετική.

Σύμφωνα πάντα με τη «Θεογονία», ο Νηρέας είναι γέροντας και το ψέμα δεν τον αγγίζει, είναι μαλακός και του αξίζει μόνο εμπιστοσύνη καθώς μόνο δίκαιους στοχασμούς γεννάει ο νους του.

Φαίνεται εξ’ αυτού, λοιπόν, ότι το πρόσωπο του Νηρέα είναι η έκφανση μίας από τις όψεις της θάλασσας.

Της θάλασσας, που είναι καλή για τον άνθρωπο και δεν τον εξαπατά με ψεύτικες υποσχέσεις και η οποία του προσφέρεται για την ευδοκίμησή του.

Τα εκφραστικά ονόματα που αντλούμε από τη «Θεογονία» για τις πενήντα Νηρηίδες, τις κόρες του γέροντα Νηρέα, αναφέρονται ακριβώς στις διάφορες μορφές (κατάσταση θαλάσσης) και χάρες της θάλασσας.


Υπενθυμίζουν τα ευεργετήματα της θάλασσας, τα πλούτη που δίνει στον άνθρωπο και την ευκολία που παρέχει στο εμπόριο.

Πηγή: wikipedia

10/2/13

Λος Άντζελες ή μήπως Λος Άνχελες;




Ένα ακόμη τοπωνύμιο, του οποίου έχει επικρατήσει εσφαλμένη εκφορά, είναι το πασίγνωστο «Λος Άντζελες» το οποίο, βάσει της ισπανικής προφοράς, θα έπρεπε να προφέρεται ως «Λος Άνχελες».

Η πόλη ιδρύθηκε το 1781 από τον Ισπανό Φελίπε ντε Νέβε, με την ονομασία «El pueblo de Nuestra Señora la Reina de los Ángeles de Porciúncula»* (Ελ πουέμπλο ντε Νουέστρα Σενιόρα λα Ρέϊνα ντε λος Άνχελες ντε Πορθιούνκουλα), δηλαδή «κωμόπολη της Δεσποίνης Ημών (αναφέρεται στην Παναγία) Κυρίας των Αγγέλων της Πορθιούνκουλα».

Το 1821 πέρασε στο Μεξικό - ύστερα από την ανεξαρτησία που πήρε από την Ισπανία - και στη συνέχεια στις Η.Π.Α. (το 1850), μετά την Αμερικάνικη εισβολή στο Μεξικό.

Στις 4 Απριλίου 1850  - πέντε μήνες μετά - ενσωματώθηκε στις Η.Π.Α., πριν ακόμη η Καλιφόρνια εξασφαλίσει την ιδιότητα της Πολιτείας.

*Η «Πορθιούνκουλα», στα λατινικά «portiuncula» είναι ένα μικρό εκκλησάκι στο εσωτερίκό του ναού της «Santa Maria degli Angeli» της Ασίζης.

Κανάβεραλ ή μήπως Κανιαβεράλ;

Επίσης, αξιοσημείωτη είναι η λανθασμένη εκφορά του τοπωνυμίου «canaveral» (κανιαβεράλ - καλαμώνας), που το έχουμε συνηθίσει με την εσφαλμένη Αμερικανική προφορά ως «κανάβεραλ».

Φλόριντα ή μήπως Φλορίδα;

Ένα άλλο πασίγνωστο τοπωνύμιο, που προφέρεται εσφαλμένα, γιατί διαδόθηκε έτσι από τους Αμερικανούς αποικιστές είναι η «Florida».

Η ορθή, βέβαια, προφορά είναι «φλορίδα».

Πράγματι, η χερσόνησος της «Florida» - από τον Χουάν Πόνθε ντε Λεόν, καθώς η Δευτέρα του Πάσχα είναι γνωστή στους Ισπανούς και ως Ανθισμένη Πασχαλιά - ονομάστηκε «χερσόνησος της ανθισμένης (φλορίδα) Πασχαλιάς».

Σχετικά με το Μαϊάμι

Η προέλευση της λέξης «Μαϊάμι» είναι αβέβαιη.

Μία από τις πιθανές ετυμολογίες της μπορεί να αποτελεί μια έκφραση των ιθαγενών Αμερικανών, με την οποία περιέγραφαν το γλυκό ​​νερό.

Η περιοχή του Μαϊάμι είναι, πράγματι, πλούσια σε νερό.

Μια άλλη θεωρία είναι ότι το όνομα προέρχεται από τη λίμνη «Mayaimi» (η σημερινή ονομασία της είναι «Okeechobee», που σημαίνει «άφθονο νερό»), η οποία ονομαζόταν έτσι από την φυλή «Mayaimi», που κάποτε ζούσε στις όχθες της.

Γηγενείς Αμερικανοί κατέλαβαν την περιοχή του Μαϊάμι, περίπου πριν από 10.000 χρόνια και στα χρόνια της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας, η φυλή «Tequesta», έλεγχε το νότιο τμήμα της Φλόριντα.

Ο Ponce de León προσπάθησε να καταλάβει την περιοχή γύρω στο 1500, αλλά οι άνδρες του δεν μπορούσαν να υπερασπιστούν τα εδάφη αυτά απέναντι στους  ντόπιους πολεμιστές, οπότε αναγκάστηκαν να μετακινηθούν βόρεια σε πιο αραιοκατοικημένες περιοχές.

Κατά το μεγαλύτερο διάστημα της πρώιμης αποικιακής περιόδου, ​​η περιοχή του Μαϊάμι δεχόταν μόνο περιστασιακές επισκέψεις Ευρωπαίων.

Πηγή: http://www.xenesglosses.eu,
(κείμενο του Κωνσταντίνου Φαρίδη,
μεταφράσεις και μαθήματα
ιταλικής και ισπανικής γλώσσας, Θεσσαλονίκη)

Τα οφέλη του διαβάσματος




Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι έχετε τουλάχιστον πέντε (5) καλούς λόγους για να ξεκινήσετε το διάβασμα.

1. Εκπαιδεύει τον εγκέφαλο μας

Ένα από τα οφέλη της ανάγνωσης βιβλίων είναι ότι βοηθάει τον εγκέφαλό μας να λειτουργεί σωστά.

Το διάβασμα αποτελεί μια καλή άσκηση για το μυαλό και το νου μας.

Μπορεί να βοηθήσει τον εγκέφαλο μας να εκτελεί όλες τις λειτουργίες του, πάντα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Όταν διαβάζουμε, αναγκάζουμε το μυαλό μας να σκέφτεται περισσότερο και αυτό μπορεί να μας κάνει πιο οξυδερκείς.

Αλλά για να εξασκήσετε τον εγκέφαλό σας με το διάβασμα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πρέπει να διαβάζετε βιβλία σε τακτική βάση.

2. Προσφέρει ανακούφιση από το στρες

Το άγχος αποτελεί έναν παράγοντα κινδύνου που προδιαθέτει σε διάφορες επικίνδυνες καταστάσεις, όπως οι καρδιακές παθήσεις.

Το διάβασμα, όμως, μας δίνει την ευκαιρία να ηρεμήσουμε και να περιορίσουμε το άγχος.

Ειδικά η ανάγνωση βιβλίων φαντασίας πριν τον ύπνο, σύμφωνα με τους ειδικούς, αποτελεί μια δραστηριότητα που μας χαλαρώνει και μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε ό,τι μας στρεσάρει.

Η μέθοδος αυτή μάλιστα, θεωρείται πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του άγχους.

3. Βοηθάει στην πρόληψη της άνοιας

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το διάβασμα μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης της νόσου του Αλτσχάιμερ.

Με το ουσιαστικό και προσεκτικό διάβασμα ενός εντύπου ή βιβλίου, βελτιώνεται αμέσως η ποιότητα του εγκεφαλικού ιστού.

Κατά την ανάγνωση, ο εγκέφαλος τονώνεται και διεγείρεται.

Η διέγερση αυτή, που προκαλείται στον εγκέφαλό μας από τη μελέτη, αν συμβαίνει τακτικά, μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη εγκεφαλικών διαταραχών συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Αλτσχάιμερ.

4. Καταπολεμά την αϋπνία


Το διάβασμα μας βοηθάει να αντιμετωπίσουμε την αϋπνία και να υιοθετήσουμε υγιείς συνήθειες ύπνου.


Αν έχετε συνηθίσει να διαβάζετε βιβλία πριν κοιμηθείτε, τότε η συνήθεια αυτή συμβάλλει στη ρύθμιση του βιολογικού ρολογιού του σώματος σας και στέλνει το σήμα στον εγκέφαλο ότι ήρθε η ώρα να κοιμηθεί.

Το διάβασμα, λοιπόν, μπορεί να σας βοηθήσει με αυτόν τον τρόπο να κοιμηθείτε ήσυχα και να ξυπνήσετε ανανεωμένοι το πρωί.

5. Βοηθάει στη συγκέντρωση


Οι άνθρωποι που αγαπούν να διαβάζουν εκπαιδεύουν το μυαλό τους να συγκεντρώνεται και να εστιάζει πιο εύκολα.


Ο τακτικός αναγνώστης βιβλίων αποκτά σταδιακά την ικανότητα να έχει πλήρη προσοχή σε ό,τι κάνει, αλλά και να σκέφτεται πρακτικά, με αποτελεσματικό και αντικειμενικό τρόπο.

Αναπτύσσει, επίσης, την ικανότητα λήψης αποφάσεων και επίλυσης προβλημάτων.

Πηγή: gr.news.yahoo.com

Διάσπαση προσοχής


πρακτικές οδηγίες για γονείς που έχουν παιδιά με διάσπαση προσοχής, με ή χωρίς υπερκινητικότητα.

Αναφέρονται στην ομαλή καθημερινή αλληλεπίδραση των γονιών με τα παιδιά τους.

1) Τονίστε την καλή συμπεριφορά.

Για παράδειγμα, αν κάθεται στον καναπέ και περιμένει να ετοιμαστεί το φαγητό αλλά παράλληλα μαλώνει με τον αδερφό του ή κάνει φασαρία, μην τονίσετε μόνο το τελευταίο γεγονός.

Θυμηθείτε πρώτα να επαινέσετε ότι κάθεται στον καναπέ και περιμένει και μετά ζητήστε του να κάνει και το επιπλέον (π.χ. ησυχία).

2) Αγνοήστε όσο μπορείτε τις ασήμαντες «κακές» συμπεριφορές.

Αν θέλετε να αλλάξετε σημαντικά άσχημες συμπεριφορές, πρέπει πρώτα να μπορείτε να προσπερνάτε τις απλά «ενοχλητικές» (π.χ. πειράγματα, λίγο θόρυβο), για να δώσετε σημασία σε αυτές που μπορεί να γίνουν επικίνδυνες.

3) Ανατροφοδοτήστε το παιδί με στοιχεία για τη συμπεριφορά του.

Αν βλέπετε ότι ξεκινάει μια συμπεριφορά, που θα οδηγήσει στα γνωστά αποτελέσματα, σταματήστε και εξηγήστε στο παιδί τι κάνει και τι πρέπει να αλλάξει.

Για παράδειγμα: «βάλε τα πόδια στο πάτωμα όχι στην καρέκλα»

Αν δεν γνωρίζει τι πρέπει να αλλάξει, θα ανακυκλώνει τον ίδιο «φαύλο κύκλο».

4) Ανατροφοδοτήστε με αυτά τα στοιχεία όσο πιο συχνά μπορείτε.

Κάθε φορά θα πρέπει να είστε συγκεκριμένοι στο τι πρέπει να αλλάξει το παιδί.

Η απλή οδηγία «συμμορφώσου» δε βοηθάει.

5) Πάντα τονίζουμε πρώτα την καλή συμπεριφορά και μετά αυτό, που δεν μας αρέσει.

6) Αναπτύξτε ρουτίνες.

Για παράδειγμα, συγκεκριμένη ώρα για να σηκωθεί, να φάει, να διαβάσει κ.τ.λ.

Πρέπει να υπάρχει περιθώριο χρόνου μέχρι να συνηθίσει στη ρουτίνα, γιατί το παιδί δεν μπορεί να κάνει τα πράγματα αυτά στο χρόνο που επιθυμείτε.

Οι ιεροτελεστίες βοηθούν για να αποτυπωθούν περισσότερο βιωματικά στα παιδιά αυτά οι υποχρεώσεις τους (π.χ. «στις 9:00 πλένουμε τα δόντια μας και μετά διαβάζουμε το παραμύθι που θέλεις»

7) Σημειώστε και αναρτήστε μέχρι τρεις (3) κανόνες.

Μπορείτε να αναρτήσετε σε εμφανές σημείο ένα σημείωμα με 3-4 κανόνες (όχι περισσότερους), που θεωρείτε σημαντικούς.

Κάθε φορά που παραβίασε κάποιον, μπορείτε όχι μόνο να του το λέτε αλλά και να του το δείχνετε.

8) Προνοήστε για τα προβλήματα.

Είναι χρήσιμο να έχετε συγκεκριμένους κανόνες για κάθε μέρος που πρόκειται να πάτε με το παιδί και γνωρίζετε ότι είναι πολύ πιθανό να διασπαστεί και να υπερδιεγερθεί (π.χ. super market, εστιατόρια κ.τ.λ.)

Όλα τα μέρη, που έχουν έντονη κινητικότητα και πολλαπλά ερεθίσματα, βρίσκονται στα «υψηλής επικινδυνότητας μέρη».

Είναι, λοιπόν, χρήσιμο να ξέρει από πριν τι περιμένετε να μην κάνει.

Ανάλογα, θα πρέπει να έχει μια επιβράβευση ή ένα κόστος.

9) Λάβετε υπόψη την ανάγκη που θέλει να ικανοποιήσει.

Κάθε φορά που το παιδί κάνει κάτι «ακατάλληλο» (π.χ. φωνάζει, καταλήγει σε κρίση θυμού κ.τ.λ.) υπάρχει μια ανάγκη που θέλει να καλύψει, ένα αίτημα αλλά δε ξέρει να το ζητήσει με τον κατάλληλο τρόπο.

Επομένως, πρέπει πρώτα να καταλάβετε τι είναι αυτό που θέλει και χρειάζεται και μετά να του μάθετε να το ζητάει με τον κατάλληλο τρόπο.

10) Μην παραιτήστε.

Πολλές φορές αποδεικνύεται αρκετά δύσκολο να πρέπει να θυμάσαι να κάνεις όλα αυτά κάθε μέρα και να μην πετυχαίνουν κάθε φορά.

Για αυτό αναζητήστε τους μηχανισμούς αντιμετώπισης του δικού σας θυμού (π.χ. πηγαίνετε ένα σύντομο περίπατο, όταν η κρίση τελειώσει).

Είναι, όμως, σημαντικό να υπάρχει συνέπεια στο τι ζητάς και πως το ζητάς, για να μην συνεχίζεται η ανακύκλωση των ίδιων προβλημάτων.

Πηγή: http://dyslexiaathome.blogspot.gr
(κείμενο της Άσπας Μητρακάκη,
Ειδικής Παιδαγωγού - Κοινωνικής Ανθρωπολόγου,
ειδικευμένης στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολιών / δυσλεξίας)

8/2/13

Δυσλεξία




Δυσλεξία = Δυσκολία στο διάβασμα και στη γραφή.

Συνήθως τα προβλήματα στο διάβασμα και τη γραφή τα ανακαλύπτουμε στο δημοτικό σχολείο.

Σε ελαφρές περιπτώσεις, το παιδί μπορεί να καλύπτει το πρόβλημά του.

Τότε το πρόβλημα το ανακαλύπτουμε, όταν μαθαίνει μια ξένη γλώσσα.

Σε βαριές περιπτώσεις, το πρόβλημα φαίνεται από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

Πολλά από τα συμπτώματα της δυσλεξίας μπορούν να γίνουν αντιληπτά και σε παιδιά χωρίς μαθησιακές δυσκολίες.

Στα παιδιά χωρίς μαθησιακές δυσκολίες τα συμπτώματα σταδιακά εξαφανίζονται.

Στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες δυστυχώς τα συμπτώματα δε φεύγουν χωρίς ειδική υποστήριξη.

Ποιά γράμματα μπερδεύουν τα παιδιά;

Κάθε παιδί έχει ένα διαφορετικό τρόπο στο μπέρδεμα των γραμμάτων.

Το ένα παιδί μπερδεύει 4 γράμματα.

Το άλλο παιδί μπερδεύει σχεδόν όλα τα γράμματα.

Παραδείγματα από τα γράμματα, που μπερδεύουν συχνά, είναι:

α-ω

Αναποδογυρισμένο:

α, β, δ, ε, ζ, η, ι, κ, ξ, ρ

Αντικατάσταση:

α-ο, β-θ, θ-φ, γ-λ, ζ-ξ, κ-τα, μ-η, ν-υ, ο-ω, φ-ψ, χ-ξ, ψ-ξ

Α-Ω

Αναποδογυρισμένο:

Β, Γ, Ε, Ζ, Κ, Ρ, Σ

Αντικατάσταση:

Γ-Τ, Δ-Λ, Θ-Ο, Η-Κ, Μ-Ν, Ο-Ω, Χ-Κ, Φ-Ψ, Ψ-Υ, Σ-Μ, Θ-Ψ-Φ

Γιατί γράφει μερικές λέξεις σωστά, και άλλες λανθασμένα;

Όταν το παιδί έχει μια καλή εικόνα στο μυαλό του, για το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται η λέξη (δηλαδή: βλέπει στην φαντασία του ένα ωραίο αυτοκίνητο), μπορεί να κολλήσει τα γράμματα της λέξης (α υ τ ο κ ι ν η τ ο ) σε αυτή την εικόνα.

Επομένως, δε ξεχνάει την ορθογραφία της συγκεκριμένης λέξης.

Η λέξη «και» δεν έχει μια συγκεκριμένη εικόνα.

Το δυσλεκτικό παιδί δυσκολεύεται στη σωστή αναπαραγωγή της λέξεως και συνήθως το γράφει «κε».

Ό,τι ακούει γράφει:

ακούγεται το κ και το ε, επομένως γράφει αυτομάτως το «κε» αντί το «και».

Όταν του πείτε: «Έλεγξε τι έγραψες.», συνήθως βλέπει το λάθος που έκανε.

Όταν του λέτε να ξαναγράψει την λέξη, την κάνει πάλι λάθος.

Ένα άλλο παράδειγμα έδωσε ένας καθηγητής των αγγλικών:

«Το παιδί μπορούσε να γράψει σωστά τις δύσκολες λέξεις «resurrection» και «invisible», αλλά όχι τις απλές λέξεις «boy and girl».

Σε αυτή την περίπτωση το παιδί μάλλον ασχολείται με ηλεκτρονικά παιχνίδια που χρησιμοποιούν τέτοιο λεξιλόγιο, και αφού το ενδιαφέρον του παιδιού εστιάζεται εκεί, μπορεί να αναπαράγει αυτές τις λέξεις σωστά.

Η δυσλεξία είναι αρρώστια;

Η δυσλεξία δεν είναι αρρώστια.

Το δυσλεκτικό παιδί έχει ένα άλλον τρόπο εκμάθησης.

Στο παιδί με δυσλεξία, δουλεύει το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου πιο πολύ.

Έτσι, ο φανταστικός του κόσμος με εικόνες (σαν ταινία) δουλεύει τέλεια.

Η λεκτική ανάπτυξη, όσον αφορά στην ανάγνωση και τη γραφή, μένει πίσω.

Προσοχή: η ομιλία του δυσλεκτικού παιδιού μπορεί να είναι καλύτερη από εκείνη των άλλων παιδιών της ηλικίας του.

Στο παιδί με καλές αναγνωστικές και γραφικές ικανότητες, το αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου δουλεύει πιο πολύ.

Έτσι, οι λεκτικές του ικανότητες, όσον αφορά στην ανάγνωση και τη γραφή, είναι πιο αναπτυγμένες.

Το παιδί που του αρέσει η ανάγνωση και η γραφή, βεβαίως εξασκείται πιο πολύ σε σχέση με το δυσλεκτικό παιδί, που αποφεύγει το διάβασμα και δε θέλει καθόλου να γράφει.

Το δυσλεκτικό παιδί εξασκείται πιο πολύ στη γυμναστική, το χορό, τη ζωγραφική και άλλες δημιουργικές δραστηριότητες.

Στα σχολεία η ύλη και ο τρόπος διδασκαλίας στηρίζονται στη λεκτική ανάπτυξη.

Το παιδί που έχει δυσλεξία, έχει ένα διαφορετικό τρόπο εκμάθησης.

Όταν προσεγγίζουμε το δυσλεκτικό παιδί με ένα διαφορετικό τρόπο διδασκαλίας, τότε η απόδοση του θα είναι σε συνάρτηση με την ηλικία και την νοημοσύνη του.

Η ενημέρωση γύρω από την δυσλεξία είναι ελλιπής.

Η προκατάληψη απέναντι στη δυσλεξία δεν αφήνει περιθώριο σε γονείς και καθηγητές να βλέπουν με θετικό μάτι το δυσλεκτικό παιδί.

Πολλά παιδιά με δυσλεξία νομίζουν πως είναι καθυστερημένα ή πάσχουν από μια σοβαρή αρρώστια του εγκεφάλου.

Αυτή την εικόνα τους δίνουν μερικοί συμμαθητές, μερικοί καθηγητές και γονείς των συμμαθητών τους, που λένε να μην κάνουν παρέα με δυσλεκτικά παιδιά.

Λόγω της δυσλεξίας τους, ο Albert Einstein και ο Walt Disney, με τον τρόπο τους, δημιούργησαν έναν φανταστικό κόσμο.

Πρώτα στο μυαλό τους και μετά εξωτερίκευσαν τις ιδέες τους.

Ο ένας με καινούριες θεωρίες, ο άλλος με κινούμενα σχέδια.

Και οι δυο ήταν οι χειρότεροι μαθητές στο δημοτικό και στο γυμνάσιο.

Ελάχιστα άτομα κατάλαβαν την αξία τους, όταν ήταν μαθητές.

Γιατί να βαθμολογούμε με επιείκεια;

Μετά από διάβασμα πολλών ωρών, η απογοήτευση των παιδιών και γονέων είναι μεγάλη, όταν αφαιρούνται βαθμοί για ορθογραφικά λάθη ή για τη χρησιμοποίηση περιορισμένου λεξιλογίου.

Ένα βαριά δυσλεκτικό παιδί κατάφερε να γράψει μια έκθεση χρησιμοποιώντας 200 λέξεις αντί 300.

Μπράβο του!!!

Γιατί πρέπει να επιβραβεύσουμε το δυσλεκτικό παιδί;

Τα περισσότερα δυσλεκτικά παιδιά κατορθώνουν να τελειώσουν το γυμνάσιο και δεν έχουν ακούσει ούτε μια φορά στο δημοτικό, ούτε μια φορά στο γυμνάσιο ένα «μπράβο» ή «άριστα» για τη δουλειά τους!

Οι γονείς, μέσα στην απογοήτευση τους και το άγχος για το μέλλον του παιδιού τους, ξεχνάνε να επαινούν το παιδί για τα κατορθώματά του.

Τα περισσότερα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες αισθάνονται «άχρηστα», γιατί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις προσδοκίες των γονέων και των καθηγητών.

Βγάλανε το συμπέρασμα πως οι συμμαθητές τους είναι πιο έξυπνοι από αυτά και πως οι ίδιοι δεν έχουν μέλλον.

Έχει ήδη δημιουργηθεί υπαρξιακό πρόβλημα και κατάθλιψη σε μικρή ηλικία (από 10 ετών).

Πώς να ενθαρρύνουμε το παιδί, για την απόκτηση αυτοεκτίμησης:

«Κέρδισες το παιχνίδι, μπράβο!», «μπράβο στην προσπάθειά σου!», «τι ωραία που χορεύεις!», «τι ωραία ζωγραφιά που έκανες!», «είσαι άριστος στο ποδόσφαιρο!», «αριστεύεις στο σκάκι!», «είσαι καλό παιδί!», «μπράβο, που με βοήθησες!», «σε αγαπώ πολύ!».

Πηγή: http://www.dyslexia-correction.gr/el/faq.asp