8/2/13

Βίντεο Ισπανών μαθητών για την Ελλάδα

Ανακαλύψαμε στο youtube ένα ωραίο και συγκινητικό βίντεο, το οποίο δημιουργήθηκε από Ισπανούς μαθητές και καθηγητές, ώστε να ευχαριστήσουν την Ελλάδα και τους προγόνους μας για όλα όσα προσέφεραν στην ανθρωπότητα.

Δεν υπάρχουν ελληνικοί υπότιτλοι αλλά δε θα αντιμετωπίσετε κανένα απολύτως πρόβλημα στο να καταλάβετε το συγκεκριμένο βίντεο.


6/2/13

Κινύρας



Στην ελληνική μυθολογία, ο Κινύρας ήταν ιερέας και βασιλιάς στην Κύπρο.

Τον θεωρούσαν γενάρχη του ομώνυμου γένους των Κινυραδών, ιερέων της Αφροδίτης.

Ο Κινύρας αναφέρεται ως βασιλιάς της Πάφου ή και ολόκληρης της Κύπρου.

Είχε δωρίσει στον Αγαμέμνονα ένα περίφημο θώρακα.

Γενικά, ο πλούτος του ήταν παροιμιώδης, αφού όσοι ήθελαν να μιλήσουν για υπερβολικό πλούτο ή να ευχηθούν πολλά πλούτη ανέφεραν το όνομα του Κινύρα.

Ο Κινύρας ήταν ωραιότατος άνδρας.

Σύμφωνα με άλλες παραδόσεις, πατέρας του Κινύρα ήταν ο Πάφος ή ο Ευρυμέδοντας ή ο Θείας.

Ως μητέρα του αναφέρεται κάποια Νύμφη από την Πάφο (που τον γέννησε με τον Ευρυμέδοντα).

Κατά τη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, ο Μενέλαος, ο Οδυσσέας και ο Ταλθύβιος πήγαν και βρήκαν τον Κινύρα προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή του στον Τρωικό Πόλεμο.

Ο Κινύρας υποσχέθηκε να στείλει πενήντα πλοία, αλλά τελικώς έστειλε μόνο ένα πραγματικό πλοίο, ενώ τα άλλα σαράντα εννέα ήταν πήλινα ομοιώματα πλοίων.

Με τον τρόπο αυτό εξαπάτησε τους Έλληνες.

Ο Κινύρας και ο Απόλλων συναγωνίσθηκαν για το ποιος ήταν ο καλύτερος στο παίξιμο της λύρας.

Ο Κινύρας έχασε και μετά από αυτό αυτοκτόνησε.

Στην Κύπρο, πάντως, τον θεωρούσαν εφευρέτη μουσικών οργάνων όπως το φλάουτο.

Σε μεταγενέστερες παραδόσεις, που εμφανίζονται τον 5ο αιώνα π.Χ., ο Κινύρας συνδέεται με το μύθο του Άδωνι.

Συγκεκριμένα, ο Οβίδιος στις «Μεταμορφώσεις» του δίνει στον Κινύρα το ρόλο του Θείαντα, παππού και πατέρα του Άδωνι, με αποτέλεσμα στη Δύση να υιοθετηθεί η εκδοχή αυτή.

Σε άλλη εκδοχή των ίδιων παραδόσεων, από την Ασία ο Κινύρας, γιος του Σανδόκου και της Φαρνάκης, πριγκίπισσας των Υδριέων, ήρθε στην Κύπρο, όπου και ίδρυσε την Πάφο.

Εκεί παντρεύτηκε τη Μεθάρμη, κόρη του Πυγμαλίωνα, βασιλιά της Κύπρου.

Ο Κινύρας και η Μεθάρμη απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Άδωνι, τον Οξύπορο, την Ορσεδίκη, τη Λαογόρη και τη Βραισία, (οι τρεις κόρες τιμωρήθηκαν από τη θεά Αφροδίτη να ασκούν την πορνεία στην Αίγυπτο).

Ως γιοί του αναφέρονται και ο Κουρεύς με τον Αμάρακο.

Μία άλλη παράδοση αναφέρει γυναίκα του τη Κεγχείς πριγκίπισσα των Ασσυρίων.

Οι τάφοι του Κινύρα και των απογόνων του πιστευόταν ότι βρίσκονταν μέσα στον ναό της Αφροδίτης στην Πάφο.

Πηγή: wikipedia

5/2/13

Γιατί η Ελλάδα και γιατί τα ελληνικά;



Ένα ισπανικό βίντεο - με δυνατότητα επιλογής ελληνικών υποτίτλων - το οποίο μιλά για την προσφορά του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στην ανθρωπότητα.

Εκφωνήθηκε από το γνωστό ελληνιστή Pedro Olalla στην Ημερίδα Κλασσικού Πολιτισμού του Σαγούντο της Ισπανίας, με αφορμή την πρόταση κατάργησης του μαθήματος των ελληνικών στην ισπανική εκπαίδευση, στην οποία πρόταση φυσικά και εναντιώνεται.

Ενώ η υποστήριξη του ελληνισμού στο βίντεο είναι συγκινητική, ταυτόχρονα η ανάγνωσή του αποκλείει κάθε εθνικισμό και μάλιστα προτρέπει τον θεατή σε μια στάση ουμανιστική.

Όταν ξεκινήσει το βίντεο, μπορείτε να επιλέξετε ελληνικούς υπότιτλους (πρώτο κουμπί κάτω δεξιά).

Πηγή: www.lifo.gr
(http://www.lifo.gr/tv/the-tube/1224
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&cv=U9NeWHJ3yw8=at=2356’)

3/2/13

Αρχείο




Η ιστορία της λέξης ανάγεται σε τριάντα αιώνες πίσω, όταν η Αθήνα, υπό τη διακυβέρνηση του βασιλιά Κόδρου, δέχτηκε την εισβολή των Δωριέων.

Το μαντείο των Δελφών είχε κάνει χρησμό πως οι Αθηναίοι θα κατάφερναν να νικήσουν και να εκδιώξουν του Δωριείς μόνο αν ο Κόδρος έχανε τη ζωή του στη μάχη.

Μαθαίνοντας την προφητεία, ο ίδιος μετέβη στο πεδίο της μάχης και προκάλεσε ανοιχτά τους Δωριείς  μέχρι να τον φονεύσουν.

Αμέσως μετά, αυτοί υπέστησαν μια συντριπτική ήττα από τους υπερασπιστές των Αθηνών.

Οι Αθηναίοι αποφάσισαν τότε ότι δεν υπήρχε κανείς, που να συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις, ώστε να διαδεχθεί στο θρόνο τον βασιλιά - ήρωα κι έτσι τοποθέτησαν στη θέση του ένα δικαστή, τον οποίο ονόμασαν «Άρχοντα».

Ο θεσμός των Αρχόντων διήρκεσε 5 αιώνες, μέχρι την τυραννία του Πεισιστράτου τον 6ο αιώνα π.Χ.

Το κυβερνητικό μέγαρο, όπου ο Άρχοντας ασκούσε τα καθήκοντά του, ήταν το «Αρχείον».

Το σύνολο των δημόσιων εγγράφων, που τηρούνταν σε αυτό, ονομαζόταν «τα αρχεία» λέξη που στην ύστερη λατινική έγινε «archivum»,
και από εκεί σύγχρονες λατινογενείς γλώσσες ως «archive» (γαλλικά),
«archivio» (ιταλικά),
«archivo» (ισπανικά), κ.λπ.




Πηγή: www.xenesglosses.eu
(κείμενο του Κωνσταντίνου Φαρίδη,
μεταφράσεις - μαθήματα ιταλικής
και ισπανικής γλώσσας,
Λ. Πορφύρα 3, Τ.Κ. 546 46, Θεσσαλονίκη)

Μαθησιακές δυσκολίες




Οι μαθησιακές δυσκολίες έχουν αποτελέσει τα τελευταία χρόνια το επίκεντρο συζητήσεων και ερευνών σχετικά με τα πιθανά αίτια, τη συχνότητα και τα χαρακτηριστικά τους.

Ο όρος «μαθησιακές δυσκολίες» εμφανίζεται για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1963 από τον ψυχολόγο και ειδικό παιδαγωγό, Samuel Kirk, σε ένα συνέδριο γονέων με παιδιά που είχαν προβλήματα μάθησης και επαγγελματιών της ειδικής αγωγής.

Συγκεκριμένα, τότε έγινε η πρώτη απόπειρα να οριστούν όλες εκείνες οι δυσκολίες που οδηγούν σε σχολική υποεπίδοση ή αποτυχία παιδιά που έχουν κανονική φοίτηση, παρακολουθούν το πρόγραμμα της τάξης τους και δεν κατατάσσονται στα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Τα χρόνια που ακολούθησαν, διατυπώθηκε πληθώρα ορισμών ανάλογα με την κυρίαρχη αντίληψη κάθε εποχής σχετικά με τη φύση των δυσκολιών.

Σήμερα, θεωρείται ότι υπάρχουν πολλές υποκατηγορίες που μπαίνουν κάτω από την ομπρέλα των δυσκολιών αυτών, με πιο αναγνωρίσιμο τον όρο «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες».

O όρος «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» χρησιμοποιείται για να περιγράψει συγκεκριμένες δυσκολίες στην ανάγνωση, τη γραφή, την ορθογραφία και τα μαθηματικά σε παιδιά με φυσιολογική νοημοσύνη και τυπική σχολική φοίτηση.

Οι δυσκολίες συχνά εντοπίζονται στη γραφή, τον προσανατολισμό στο χώρο, την παρακολούθηση οδηγιών, την ακουστική αντίληψη, την ανάκληση λέξεων και τη μνήμη.

Το περιεχόμενο, όμως, των δυσκολιών διαφέρει πολύ από παιδί σε παιδί.

Ένα παιδί μπορεί να δυσκολεύεται πολύ στην ανάγνωση αλλά να μην αντιστρέφει νούμερα ούτε να έχει προβλήματα μνήμης.

Επίσης, μπορεί να διαβάζει καλά αλλά να δυσκολεύεται πολύ να θυμηθεί την ορθογραφία των λέξεων.

Σύμφωνα με το DSM-IV, οι «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» χωρίζονται σε τρεις βασικές υποκατηγορίες:

1) διαταραχή της ανάγνωσης (δυσλεξία),
2) διαταραχή της γραπτής έκφρασης,
3) διαταραχή των μαθηματικών (δυσαριθμησία).

Η ακριβής αιτιολογία των «ειδικών μαθησιακών δυσκολιών» δεν είναι σαφής.

Οι περισσότεροι ειδικοί, πάντως, συμφωνούν ότι είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων μειονεξιών σε έναν ή περισσότερους τομείς του γνωστικού συστήματος και έχει γενετικό υπόβαθρο (κληρονομικός παράγοντας).

Το ποσοστό των παιδιών σχολικής ηλικίας που εμφανίζουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες υπολογίζεται σε 8 - 10%.

Είναι αξιοσημείωτο ότι εμφανίζεται συχνότερα στα αγόρια, από ότι στα κορίτσια, σε αναλογία 4 προς 1.

Κάποιοι μαθητές θα εμφανίσουν τη δυσκολία από την πρώτη τάξη του δημοτικού, κάποιοι άλλοι θα έχουν φτάσει στην έκτη, προτού αναγνωριστούν από το περιβάλλον τους οι δυσκολίες τους.

Έτσι πολλοί μαθητές με «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» φτάνουν στο γυμνάσιο με μέτρια έως φτωχή απόδοση, χωρίς να γίνονται αντιληπτές οι δυσκολίες.

Συχνά αυτές αποδίδονται σε τεμπελιά ή απουσία κινήτρων.

Οι «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» διαρκούν όσο και η ζωή του ατόμου.

Όμως η έγκαιρη διάγνωση τους και η κατάλληλη μαθησιακή υποστήριξη βοηθά τα παιδιά, με την πάροδο του χρόνου, να βελτιώσουν τη σχολική τους επίδοση και να συνεχίσουν τη ζωή τους ομαλά.

Τα παιδιά και οι έφηβοι με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες πολλές φορές έχουν συναφείς δυσκολίες, που συνθέτουν την κλινική τους εικόνα.

Περίπου το 15% με 20% έχουν διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (Δ.Ε.Π.Υ).

Πιο συγκεκριμένα, συχνά δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν σε μία συγκεκριμένη δραστηριότητα, χαρακτηρίζονται από χαμηλό αυτοέλεγχο και έχουν αυξημένη κινητική δραστηριότητα.

Σε πολλά παιδιά θα υπάρξουν ενδείξεις δευτερογενών συναισθηματικών προβλημάτων που αποτελούν απόρροια των χρόνιων ματαιώσεων που βιώνουν στον ακαδημαϊκό τομέα.

Συγκεκριμένα, ένα θέμα που έχει απασχολήσει τη σύγχρονη βιβλιογραφία είναι η αυτοεκτίμηση των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες.

Πρόσφατες έρευνες σε ελληνικό πληθυσμό δείχνουν ότι αυτά τα παιδιά τείνουν να αξιολογούν αρνητικά τον εαυτό τους ως προς τις σχολικές τους επιδόσεις (ακαδημαϊκή αυτοεκτίμηση).

Η φτωχή αυτοεκτίμηση του μαθητή επιφέρει αναπόφευκτα εσωτερική ένταση και συναισθηματική δυσφορία, κατάσταση, η οποία σίγουρα δεν ευνοεί τη μαθησιακή του εξέλιξη.

Πολλά παιδιά, επίσης, προσπαθούν να κερδίσουν το ενδιαφέρον και την αναγνώριση που χάνουν λόγω της σχολικής τους αποτυχίας με διαφορετικούς τρόπους.

Έτσι συχνά γίνονται ζωηρά και κάνουν παράτολμες ενέργειες.

Αξιοσημείωτο είναι ότι αρκετά παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο πρόωρα, καθώς αδυνατούν να διαχειριστούν τις δυσκολίες τους.

Εν κατακλείδι, η έντονη ενασχόληση με τις «ειδικές μαθησιακές δυσκολίες» και τις επιπτώσεις της στο ίδιο το άτομο και στην οικογένεια δεν είναι τυχαία.

Σχετίζεται με τη σημασία που έχει η εκμάθηση του γραπτού λόγου και η επιτυχημένη ακαδημαϊκή πορεία στις σημερινές κοινωνίες.

Ένα παιδί που δυσκολεύεται να μάθει να διαβάζει, να γράψει και να φέρει εις πέρας απλούς μαθηματικούς συλλογισμούς, συχνά θεωρείται μη ικανό από το στενό και κοινωνικό του περιβάλλον να σπουδάσει και να πετύχει μετέπειτα σε επαγγελματικό επίπεδο.

Είναι σημαντικό, λοιπόν, το περιβάλλον του να κατανοήσει τις δυσκολίες του παιδιού και να το υποστηρίξει στη σχολική του πορεία.

Πηγή: www.chiosnews.com
(κείμενο: Βάσω Βαφιά, ψυχολόγος - εξωτερική συνεργάτης Κ.Π.Ε.)

1/2/13

Ελληνικά νησιά



Ο Νάξος ήταν ο θρυλικός ηγεμόνας των πρώτων αποίκων του ομώνυμου νησιού.

Το ίδιο ήταν και ο Πάρος για την Πάρο, ο Θάσος για τη Θάσο, ο Ζάκυνθος για τη Ζάκυνθο και ο Κέφαλος για την Κεφαλλονιά.

Κρήτη ονομαζόταν μία από τις νύμφες των Εσπερίδων, που φύλαγαν τα χρυσά μήλα στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα.

Η δε Σύμη ήταν μία άλλη νύμφη, συζύγου του Γλαύκου, πρώτου κατοίκου του νησιού, ενώ ο Φολέγανδρος ήταν γιος του Μίνωα.

Ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν ονόματα νησιών, που η ιστορία τους προσπερνά μία εμβληματική - και πιθανώς μυθική - φιγούρα, όπως τα παρακάτω:

Σύρος:

Το όνομα «Σύρος» προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες.

Σήμερα, υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία αυτή.

Σύμφωνα με την πρώτη, το όνομα προέρχεται από τη λέξη «ουσύρα» που σημαίνει «ευτυχής», ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, προέρχεται από το «συρ» που σημαίνει «βράχος».

Σκύρος:

Το νησί πήρε την ονομασία του από το άγριο πετρώδες έδαφός του. «Σκίρον» ή «σκύρον» σημαίνει «συντρίμμια πέτρας».

Ανάφη:

Η Ανάφη διατήρησε αναλλοίωτο το όνομά της από την αρχαιότητα και μάλιστα από την αρχαία μυθολογία.

Σύμφωνα με αυτήν, οι Αργοναύτες, επιστρέφοντας στην πατρίδα τους από την Κολχίδα, έπεσαν σε καταιγίδα και παρασύρθηκαν στο ανοικτό πέλαγος, όπου ναυαγοί πλέον στη θάλασσα άρχισαν να εκλιπαρούν το θεό Απόλλωνα να τους σώσει.

Ο Απόλλωνας ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους διέχυσε φως υπό μορφή κεραυνού, οπότε είδαν μπροστά τους να ξεπροβάλει από τη θάλασσα ολόκληρο νησί, το οποίο κατάφεραν να προσεγγίσουν.

Εκεί οι Αργοναύτες ανήγειραν βωμό προς τιμήν του Απόλλωνα του «Αιγλήτη» (= αυτού που λάμπει, αίγλη) και ονόμασαν το νησί «Ανάφη» (εκ του ρήματος «αναφαίνω»).



Μύκονος:


Η ονομασία Μύκονος, γνωστή από αρχαία νομίσματα και επιγραφές, αποδόθηκε από την παράδοση στον επώνυμο ήρωα Μύκονο, απόγονο του μυθικού βασιλιά της Δήλου, Ανίου, γιου του Απόλλωνος και της νύμφης Ροιούς, κόρης του Διονύσου.

Σαντορίνη:


Το όνομα της νήσου «Θήρα» προέρχεται από τον αρχαίο Σπαρτιάτη, Θήραν, που αποίκησε πρώτος το νησί.

Το δε όνομα «Σαντορίνη», όμως, προέρχεται από τους διερχόμενους φράγκους σταυροφόρους οι οποίοι κατά το πέρασμα τους στέκονταν για ανεφοδιασμό κοντά σε εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Σάντα Ειρήνη) η οποία υπήρχε στο νησί.


Ικαρία:

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την προέλευση της ονομασίας του νησιού.

Μία από αυτές αναφέρεται στην φοινικική ρίζα «-καρ» και στο λαό των Κάρων της Μικράς Ασίας.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όμως, το νησί ονομάζεται Ικαρία από τον μύθο του θρυλικού Ικάρου, που με τον θάνατό του εκεί έδωσε το όνομά του στο Ικάριο πέλαγος.



Σκιάθος:


Το όνομα της Σκιάθου φημολογείται ότι προέρχεται από τις λέξεις «σκιά» και «Άθως», καθώς το νησί βρίσκεται γεωγραφικά - και μεταφορικά - στη σκιά του Αγίου Όρους.


Αλόννησος:

Το όνομα «Αλόννησος» δόθηκε επί Όθωνα, το 1838, με πρόταση του τότε Υπουργείου Εσωτερικών, σε αντικατάσταση του προηγουμένου ονόματος «Λιαδρόμια» ή «Ηλιοδρόμια», καθώς έτσι αναφερόταν στη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828.

Από μετέπειτα έρευνα, αυτό διαπιστώθηκε ως λάθος, δεδομένου ότι κατά την αρχαιότητα η Αλόννησος ήταν άλλο νησί (άγνωστο ποιο).

Παρά ταύτα, το όνομα παραμένει ως έχει για το νησί, το οποίο κατά τους αρχαίους Έλληνες λέγονταν «Ίκος».

Λήμνος:


Η λέξη «Λήμνος» κατά μία εκδοχή - των φοινικιστών - είναι φοινικική και σημαίνει «λευκή», «άσπρη», «λαμπερή».

Όμως, ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν αυτές οι ονομασίες με το ηφαιστειογενές νησί.

Άλλες εκδοχές υποστηρίζουν πως το όνομα «Λήμνος» προέρχεται είτε από την ομηρική λέξη «λήιον», που προσδιορίζει το σπαρμένο χωράφι, τον αγρό, ή από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ληίς» (που σημαίνει κοπάδι) και «μήλο» (που σημαίνει πρόβατο), δηλαδή «νήσος κοπαδιών αιγοπροβάτων».

Η τελευταία αυτή εκδοχή φέρεται και η επικρατέστερη, επειδή η Λήμνος είναι το πιο πεδινό νησί του Αιγαίου με μεγάλη παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, ήδη από την αρχαιότητα.


Λέρος:

Το μεγαλύτερο μέρος της Λέρου είναι σχετικά επίπεδο και με χαμηλά βουνά (το υψηλότερο σημείο είναι το Κλειδί, 320 μ.).

Για αυτό το λόγο, το νησί πήρε το όνομά του από την αρχαία ελληνική λέξη «λέρος» που σημαίνει ομαλός, επίπεδος.



Ρόδος:


Από την αρχαία εποχή έχει επικρατήσει ο συσχετισμός του ονόματος με το ομώνυμο λουλούδι, ιερό στο θεό Ήλιο.

Για αυτό και τα νομίσματα της Ρόδου παρίσταναν από το ένα μέρος το κεφάλι του Ήλιου και από το άλλο το Ρόδον.

Κέρκυρα:

Σύμφωνα με πολλούς μελετητές, το όνομα οφείλεται στην νύμφη Κέρκυρα, κόρη του ποταμού Ασώπου.

Ο θεός Ποσειδώνας αγάπησε την όμορφη κοπέλα, την έφερε στο νησί και του έδωσε το όνομά της.

Από τον έρωτά τους, έφερε στη ζωή τον Φαίακα, το μυθικό γενάρχη των Φαιάκων.

Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι ο μύθος της νύμφης Κέρκυρας συνδέεται ετυμολογικά με την λέξη «κορυφώ» από την ακρόπολη που βρίσκεται απέναντι από το σημερινή πρωτεύουσα.

Από την λέξη «κορυφώ» προήλθε στην συνέχεια η λατινογενής ονομασία Corfu, με την οποία είναι γνωστό το νησί στο εξωτερικό.

Κύθηρα:

Αρκετές φορές τα Κύθηρα άλλαξαν ονομασία.


Οι κατά καιρούς ηγεμόνες του νησιού του προσέδιδαν διάφορα ονόματα.

Τον μεσαίωνα λεγόταν «Κυθουρία» και «Τσερίγο» ή «Τσιρίγο», όνομα που του έδωσαν οι Ενετοί ναυτικοί.

Λεγόταν και «Φοινικούντα» κάποτε, γιατί πολύ παλιά υπήρξαν τα Κύθηρα αποικία των Φοινίκων.

Η ονομασία «Κύθηρα» τους δόθηκε από την Αφροδίτη, την προστάτιδα του νησιού κατά την αρχαιότητα, που την έλεγαν «Κυθήρια» ή «Κυθέρεια», από το ρήμα «κεύθω», το οποίο σημαίνει «κρύπτω τον έρωτα στην κοιλία».


30/1/13

Τί είναι η δυσπραξία;

Πρόκειται για μια Αναπτυξιακή Διαταραχή που επηρεάζει περίπου το 10% του πληθυσμού σε διαφορετική κλίμακα και συμπτωματολογία.

Ορίζεται ως «ένα έλλειμμα ή ανωριμότητα στην κίνηση» και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να σχετίζεται με προβλήματα στη γλώσσα, την αντίληψη και τη σκέψη.

Μπορεί να διαγνωστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, το ποσοστό διάγνωσης της, όμως, σε πολύ μικρή ηλικία έχει αυξηθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια.

Σαφέστατα, μια πρώιμη ανίχνευση διευκολύνει και την πρώιμη παρέμβαση για τα παιδιά που εμφανίζουν την διαταραχή.

Άλλωστε συμβάλλει και στην φυσιολογική κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, καθώς έχει λιγότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσει προβλήματα αποδοχής από τους συνομήλικους ή αυτοεκτίμησης.

Πως εμφανίζεται στα παιδιά;

0-3 ετών:

Τα μωρά που πρόκειται να παρουσιάσουν δυσπραξία ενδέχεται να  εμφανίσουν οξυθυμία, ανησυχία και προβλήματα τροφής και συνήθως καθυστερούν να επιτύχουν τα αναπτυξιακά ορόσημα, παραδείγματος χάριν μπορεί να αδυνατούν να κάθονται μόνα τους ακόμα και σε ηλικία μεγαλύτερη από τους 8 μήνες.

προσχολική - πρώτη σχολική ηλικία:

Εάν δε διαγνωστεί νωρίτερα, μπορεί να προκαλέσει πολλά προβλήματα στα παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας όπως:

- υψηλά επίπεδα κινητικής δραστηριότητας
- υψηλά επίπεδα ευερεθιστότητας σε ήχους
- εκρήξεις θυμού χωρίς συγκεκριμένο ή προφανή λόγο
- αδεξιότητα στη κίνηση και τη βάδιση
- φτερουγίσματα στο τρέξιμο
- μεγάλη δυσκολία σε δραστηριότητες όπως το ποδήλατο (πετάλι)
- έλλειψη της αίσθησης του κινδύνου
- αδεξιότητα στο φαγητό
- μεγάλη δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα
- ανωριμότητα στο παιδικό σχέδιο / ζωγραφική
- έλλειψη φανταστικού ή συμβολικού παιχνιδιού
- περιορισμένη δημιουργική ενασχόληση
- απομόνωση από ομάδα συνομηλίκων
- δυσκολία στην πλευρίωση
- επίμονες γλωσσικές δυσκολίες
- ευερεθιστότητα σε γεύσεις, οσμές, θορύβους, φως κ.τ.λ.
- περιορισμένη αντααπόκριση στην προφορική διδασκαλία
- προβλήματα στη κατανόηση
- προβλήματα συγκέντρωσης

7 ετών και άνω:

Από τα 7 χρόνια και σε όλη τη σχολική του ηλικία, το παιδί ενδέχεται να αντιμετωπίσει προβλήματα όπως:

- δυσκολίες προσαρμογής στη σχολική ρουτίνα
- δυσκολίες σε μαθήματα Φυσικής Αγωγής
- αργό ντύσιμο, δυσκολία στο δέσιμο κορδονιών κ.τ.λ.
- κακογραφία / δυσανάγνωστη γραφή
- κυριολεκτική χρήση της γλώσσας / δυσκολία κατανόησης χιούμορ
- αδυναμία στην απομνημόνευση περισσότερων από 2 - 3 οδηγιών / εντολών
- αργή ολοκλήρωση σχολικών εργασιών
- χτύπημα χεριών / παλαμάκια όταν διεγείρεται από χαρά
- συναισθηματική αστάθεια
- προβλήματα στον οπτικο-κινητικό συντονισμό
- αδυναμία δημιουργίας στενών φιλικών σχέσεων / σχέσεων εγγύτητας
- δυσκολίες στον ύπνο / συχνοί εφιάλτες
- σωματικές ενοχλήσεις όπως ημικρανίες κτλ.

Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι η πρώιμη ανίχνευση και πρώιμη παρέμβαση σε περιπτώσεις παιδιών που πάσχουν από δυσπραξία είναι τεράστιας αξίας, καθώς πρόκειται για ένα πρόβλημα που με συνεχή και εντατική εκπαίδευση και φυσικά με τη συνεργασία παιδιού, ειδικών, γονέων και σχολείου μπορεί, αν όχι να θεραπευτεί, να αντιμετωπιστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Πηγή: www.dyspraxiafoundation.org,uk
(κείμενο της ψυχολόγου - MSc Ειδικής Αγωγής, Τατιάνας Πολυζώτη)

Η μεγαλύτερη λέξη στον κόσμο είναι ελληνική

Μοναδικό ρεκόρ κατέχει η ελληνική γλώσσα, καθώς η μεγαλύτερη πραγματική λέξη στον κόσμο υπάρχει στο έργο «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη και αποτελείται από 172 γράμματα, 27 συνθετικά και 78 συλλαβές.


Ο Αριστοφάνης εκμεταλλεύεται στο έπακρον την εκπληκτική ευχέρεια της ελληνικής να σχηματίζει πολυσύλλαβες λέξεις, περιγράφοντας μέσα σε 172 γράμματα μια ολόκληρη συνταγή μαγειρικής, η οποία περιλαμβάνει ένα συνονθύλευμα τροφών.

Η αριστοφανική λέξη βρίσκεται στους στίχους 1169 - 1175 κι έχει καταγραφεί στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες:

«λοπαδοτεμαχοσελαχογαλεοκρανιολειψανοδριμυποτριμματοσιλφιολιπαρομελιτοκατακεχυμενοκιχλεπικοσσυφοφαττοπεριστεραλεκτρυονοπτοπιφαλλιδοκιγκλοπελειολαγῳοσιραιοβαφητραγανοπτερυγών»

Ο λεξιλογικός αυτός «σιδηρόδρομος» είναι δύσκολο να διαβαστεί απνευστί, ενώ με μια μικρή προσπάθεια μπορούμε να μεταφράσουμε:

«πάστοπεταλίδο - γαλεοσάλαχο - τούρσοπιπεράτο - μυαλοκόμματα - μελοπερεχύτο - μυτζηθρότυρο - τρύγονοκοτσύφο - τσιχλοπίτσουνα - ψήτοσουσουράδο - κοτοκέφαλα - άγριοπεριστέρο - λαγοκούνελα - στράγαλοπετμέζο - φτερουγόδιπλες»